Το παρόν πόνημα αφιερώνεται ολόψυχα στο ΚΚΕ και στους αγώνες που διεξήγαγε ειδικά στα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα, με κύριο γνώμονα την ελευθερία, την δημοκρατία και προπάντων όλων, τα συμφέροντα και την ευημερία των εργαζομένων.........
Ξεκινάμε με μια συνοπτική αναφορά στα γεγονότα που διαδραματίστηκαν τον Δεκέμβριο του 1979 στην πανεπιστημιακή σχολή του Χημείου. Όπως θα ενθυμούνται οι παλαιότεροι εκείνη την εποχή η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή (του γέρου) ψήφισε τον Ν 815 για τα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα, δεν θα επεκταθούμε στο τι περιελάμβανε, απλά θα επισημάνουμε ότι αφορούσε καθαρά εκπαιδευτικά θέματα.
Οι τότε φοιτητικές οργανώσεις αντέδρασαν και αποφάσισαν με μεγάλη πλειοψηφία να προχωρήσουν σε κατάληψη των Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων.
Στις 3 Δεκεμβρίου έγινε η κατάληψη του Χημείου. Η τότε φοιτητική οργάνωση του ΚΚΕ η λεγόμενη Πανσπουδαστική που εκείνη την εποχή είχε σαν κύρια προπαγάνδα το σύνθημα, «πρώτοι στα μαθήματα πρώτοι στους αγώνες», λόγω του ότι δεν είχε τον έλεγχο και την μονοπωλιακή εργολαβία του φοιτητικού κινήματος αντέδρασε ενάντια στην φοιτητική κατάληψη.
Ακολούθησαν κάποιες διαβουλεύσεις μεταξύ αυτών και των υπολοίπων φοιτητικών παρατάξεων, για τον τερματισμό της κατάληψης αλλά η πλειοψηφία επέμενε στην συνέχιση.
Ετσι λοιπόν την νύκτα της 17 Δεκεμβρίου κατόπιν προτροπής της Πανσπουδαστικής, το κόμμα της ελευθερίας και της δημοκρατίας ΚΚΕ κατέβασε την ΕΣΑΚ την συνδικαλιστική οργάνωση των οικοδόμων του ΚΚΕ οι οποίοι κρατώντας καδρόνια και σιδερολοστούς και με την ιαχή " Τιμημένο ΚΚΕ" εισέβαλαν στο Χημείο σπάζοντας τις πόρτες και συνεπλάκησαν με τους φοιτητές τσακίζοντας τους στην κυριολεξία. Υπήρξαν πολλοί σοβαροί τραυματισμοί, χύθηκε πολύ αίμα και ήταν ευχής έργον που δεν υπήρξαν νεκροί. Και όπως είναι επόμενο, διαμέσου της βίας και του τραμπουκισμού εκκένωσαν το Χημείο. Ετσι λοιπόν εντελώς δημοκρατικά επικράτησε η άποψη της Πανσπουδαστικής για τερματισμό της κατάληψης. Σημειωτέον εκείνη την νύκτα τα ΜΑΤ αναπαύονταν απέναντι απ το χημείο απολαμβάνοντας το θέαμα αφού τα ΚΝΑΤ είχαν αναλάβει το έργο εκκένωσης του κτιρίου αντί αυτών.
Ανοίγουμε μια μικρή παρένθεση για να διευκρινίσουμε, ότι τα παραπάνω αποτελούν καθαρή περιγραφή των γεγονότων και της γενικότερης πρακτικής από πλευράς του ΚΚΕ εκείνης της εποχής. Δεν κρίνουμε και δεν σχολιάζουμε το γεγονός της κατάληψης σαν θετικό ή αρνητικό, ή τους λόγους που οδήγησαν σε αυτήν σαν σωστούς ή λάθος. Αυτό όμως που θα κρίνουμε και θα σχολιάσουμε είναι το θράσος και η αηδιαστική υποκρισία του ΚΚΕ την σήμερον ημέρα, να χαρακτηρίζει την Χρυσή Αυγή Φασίστες και Τραμπούκους και τις πρακτικές και την δράση μας σαν Ναζιστικές.
Ποτέ άλλοτε και επισημαίνουμε ποτέ, δεν συνέβη κοινοβουλευτικό κόμμα να οργανώσει, να φανατίσει, να εξοπλίσει κλαδική συνδικαλιστική του οργάνωση και να την εξαποστείλει να επιτελέσει το έργο της Αστυνομίας και μάλιστα με τόση αγριότητα. Η ΕΣΑΚ υπό την απόλυτη καθοδήγηση και στρατηγικό σχεδιασμό του Αντώνη Μαλάμη έδρασε με απόλυτη επιτυχία και ζήλο, αντάξιο της Σεκιουριτάτε του Νικολάι Τσαουσέσκου και της Μιλίτσια της τέως ΕΣΣΔ.
Η κυρίαρχος οδηγία που κυκλοφορούσε στις τάξεις των ανεγκέφαλων, φανατικών, ροπαλοφόρων της ΕΣΑΚ ήταν η φρικώδης «Όχι σπασμένα κεφάλια, σπασμένα χέρια και πόδια» Για το συγκεκριμένο, ο γράφων αναλαμβάνει την πλήρη ευθύνη για την πιστότητα του, λόγω του ότι το άκουσα με τα ίδια μου τα αυτιά πέραν της μίας φοράς, αρκετά κατόπιν των γεγονότων του Χημείου σε ενθουσιώδεις διηγήσεις και περιγραφές στελεχών της ΚΝΕ στην σχολή μου.
Για ποια δημοκρατία, για ποια ελευθερία, για ποια πρόοδο τολμούν να μας μιλάνε την σήμερον ημέρα οι υπέρμαχοι του προλεταριάτου και της εργατικής τάξης.
Αυτοί που εδώ και δεκαετίες αιματοκύλισαν με Εμφυλίους και Μαρξιστολενινικές δολοφονικές συμμορίες, αυτοαποκαλούμενες επαναστατικές σέκτες, την Πατρίδα μας.
Αυτοί που και αύριο το πρωί, δεν θα διστάσουν να την αιματοκυλίσουν και να την πυρπολήσουν ξανά απ' άκρη σ' άκρη, ειδικά τώρα που έχουν πλέον με τρόμο αντιληφθεί, ότι βρίσκονται πλησίον της εξόδου του Κοινοβουλίου. Άλλωστε ιστορικά είναι αποδεδειγμένο ότι η αριστερά, διακατέχεται από το σύνδρομο του Κρόνου, δηλαδή να καταβροχθίζει τα παιδιά του. Ο Γ.Γ. του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης δεν δίστασε, μόλις διεπίστωσε ότι η συνεχώς αυξανόμενη δημοτικότητα του Βελουχιώτη και του Μπελογιάννη έθεταν σε κίνδυνο τον κομματικό του θρόνο, να τους συκοφαντήσει, να τους διαπομπεύσει, ώστε η φυσική τους εξόντωση που αναπόφευκτα θα ακολουθούσε να ήταν αποδεχτή από τις μάζες. Άριστος μαθητής του πατερούλη Στάλιν, ο οποίος, για λόγους καθαρά ανταγωνισμού. αδίστακτα εξόντωσε όλη την ηγεσία του κόμματος Κάμενεφ, Μπουχάριν, Τρότσκυ.
Ποιος είναι λοιπόν τόσο αφελής που να μην πιστεύει ότι οι πρέσβεις της αριστερής ιδεολογίας που δεν διστάζουν για τα κομματικά οφίκια να εξοντώνουν ο ένας τον άλλον, δεν θα εξοντώσουν έναν ολόκληρο λαό, όταν αντιληφθούν ότι μέσω της εκλογικής διαδικασίας κινδυνεύουν να χάσουν τα έδρανα τους. Ήδη σαν πρωτοπορία των εργαζομένων, όπως αυτοαποκαλούνται, έχουν πλέον εδώ και καιρό χρεοκοπήσει
Άλλωστε οι τελευταίες πολιτικές τους κινήσεις, ενδείξεις δήθεν φιλίας και συμπαράστασης προς τον αλλοδαπό, μελαψό, όχλο μόνο από ανιδιοτέλεια δεν διέπονται. Οι Αφγανοπαγκιστανομπαγκλαντεσιανοί λαθρομετανάστες είναι αυτοί που στο άμεσο μέλλον και σε περίπτωση ανάγκης θα πυκνώσουν τις τάξεις του ΚΚΕ και γενικότερα της αριστεράς.
Είναι αυτοί που σε περίπτωση Εμφύλιας σύρραξης θα ισοπεδώσουν την αντίδραση του Ελληνικού λαού, πνίγοντας τον στο αίμα.
Ο βασανισμένος Ελληνικός Λαός πλέον κωφεύει στην στείρα προπαγάνδα και στα ανούσια και κενά περιεχομένου λόγια τους, γιατί πλέον αφ' ενός μεν μπορεί να κρίνει και να διαπιστώσει, ότι μόνο οι Ελληνες Εθνικιστές καθημερινά τον στηρίζουν και αγωνίζονται υπέρ αυτού, με ουσιαστικά έργα και πράξεις και όχι βαρύγδουπες φαύλες θεωρίες, αφ ετέρου δε, μέσω της κοινωνικής δυστυχίας και της οικονομικής αθλιότητας που τον καταδίκασαν να επιβιώνει τόσο η ερμαφρόδιτη αστική δημοκρατία, όσο και η πομπώδης και υπεροπτική αριστερά, συνειδητοποίησε ότι η ευημερία και η πρόοδος του είναι απόλυτα συνδεδεμένη με την ευημερία και την πρόοδο της Πατρίδας και θα επιτευχθεί μόνο διαμέσου της Πίστης στα Ιερά Ιδανικά της Φυλής μας. Μέσω της επανάκτησης, της προαιώνιας Υπερηφάνειας και της Ιστορικής μας Συνείδησης σαν Έθνος.
Τελειώνοντας θα ήθελα να κάνω μια μικρή αναφορά στον συντονιστή και καθοδηγητή των επιχειρήσεων της νύκτας του Χημείου τον "σύντροφο στρατηγό" Αντώνη Μαλάμη, ο οποίος διακρίνονταν για την σκληρότητα του και όπως λέγεται δεν δίσταζε να σβήνει τσιγάρα στα πρόσωπα των πολιτικών του αντιπάλων. (ακούτε Χρυσαυγίτες, άλλος έχει το όνομα και άλλος την χάρη).
Για να τον ανταμείψει το κόμμα για τις πολύτιμες υπηρεσίες του, στον αγώνα για την ελευθερία και την δημοκρατία, τον διόρισε οικονομικό διευθυντή στην εφημερίδα η Πρώτη. Κατόπιν της χρεοκοπίας της εφημερίδας ο κύριος Μαλάμης αποχώρησε και ίδρυσε την διαφημιστική εταιρεία DIABOLO. Σήμερα δηλώνει επιχειρηματίας. Λαμπρή σταδιοδρομία για έναν επαγγελματία κομμουνιστή.
Και αυτοί οι άνθρωποι, που κανακεύουν εγκληματίες λαθρομετανάστες και ασύστολα στρέφονται εναντίον της Πατρίδας και των Συμπατριωτών τους, τολμούν να αποκαλούν εμάς τραμπούκους και φασίστες.
Άλλα ας βαυκαλίζονται όσο ακόμη μπορούν. Το πολιτικό τους τέλος είναι πολύ κοντά. Και κατόπιν τούτου, θα ακολουθήσει και το ιστορικό τους τέλος.
Τους αφιερώνουμε την Λαϊκή ρήση. "Την προδοσία πολλοί αγάπησαν. Τον προδότη ουδείς"
