ΠΡΟΟΙΜΙΟ-ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΙΔΑΝΙΚΟΥ

ΜΑΚΗΣ ΤΟΥΜΑΣΗΣ

Είναι δύσκολο να πηγαίνεις αντίθετα στο κύμα.Δύσκολο να αντιστέκεσαι και να υπερασπίζεσαι τη πολιτική θέση πως "δεν είναι λογικό μία άποψη να είναι ορθή μόνο και μόνο επειδή την υποστηρίζουν αριθμητικά, περισσότεροι πολίτες" .........
Η εσύ να επιμένεις αταλάντευτα στις απόψεις σου ......προσπαθώντας να στέκεσαι όρθιος όταν τριγύρω σου όλα καταρρέουν κι όλοι σε αποδοκιμάζουν τυφλωμένοι από τον διεφθαρμένο εισοδισμό.Είναι άλλωστε γνωστή η ρήση πως πολύ συχνά,αν δεν υποφέρεις εσύ για τις ιδέες σου,είτε εσύ δεν αξίζεις είτε οι ιδέες σου.Στην εποχή αυτή της αποιδεολογικοποίησης των κοινωνιών και της υπόσκαψης κάθε αξιακής αρχής που εξυψώνει και νοηματοδοτεί τη ζωή μας,κάθε άποψη που αμφισβητεί τα πλαίσια μέσα στα οποία μας έχουν επιβάλλει να κινούμαστε εμείς και οι ιδέες μας, διώκεται και συκοφαντείται.Οι ιδεαλιστές που ενστερνίζονται τις απόψεις που αναζητούν άλλες κοινωνικές επιλογές και προτάσεις κοντά στην Αριστοτέλειο και Πλατωνική πολιτική λογική,συνθλίβονται και λοιδωρούνται. Καταργώντας και θέτοντας στο σκοτάδι της απόκρυψης και της λήθης τη μνημειώδη φράση του Βολταίρου πως : "Μπορεί ίσως να διαφωνώ με αυτά που λες αλλά θα δώσω και τη ζωή μου προκειμένου να μπορείς να τα λες ελεύθερα", το σημερινό αυταρχικό κατεστημένο της ψευδεπίγραφης ελευθερίας και του αντιλαικού συστήματος της δήθεν δημοκρατίας, καταδιώκει και περιθωριοποιεί όποιους και όσους αμφισβητούν τη Θέσφατη αξία του αντιλαικού και αντικοινωνικού κοινοβουλευτικού συστήματος που έχει επιβληθεί. Αναγορεύοντας τον κοινοβουλευτισμό σε αλάθητο δόγμα που δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει, όπως επίσης αναμφισβήτητο επιβάλλεται να είναι το σύστημα που αποκαλείται "δημοκρατία" και που έχει καθιερωθεί ως πλυντήριο και καθαρτήριο κάθε ανελεύθερου, αντικοινωνικού και απάνθρωπου καθεστώτος και μέσω αυτού, σφυρηλατούνται εμμέσως τα δεσμά της στυγνής εκμετάλευσης των κοινωνιών και των πολιτών.Ετσι λοιπόν, δημοκρατία ονομάζουμε και ονομάζαμε συλλήβδην, χωρίς διάκριση, το καθεστώς που υπήρχε ή υπάρχει και στις ΗΠΑ και στην ΕΣΣΔ/Ρωσία,αλλά και στη Κίνα και στη Λιβύη του Καντάφι,στη Πολωνία του Γιαρουζέλσκι,στη Κούβα του Κάστρο,στην Ισλαμική δημοκρατία του Αφγανιστάν,στα καθεστώτα του Κονγκό,του Νίγηρα,της Γουινέας,της Σιέρρα Λεόνε, της Γκάνας, αλλά και του Τατζικιστάν όπως και το καθεστώς στο Ιράκ,στην Ινδία,στην Αλγερία,στη Λευκορωσία,στην Αλβανία,δημοκρατία και στη Τουρκία και σε κάθε σημείο του πλανήτη μας που όλα αυτά τα καθεστώτα νομιμοποιούντο και νομιμοποιούνται με γενικές εκλογές που μόνο κατ΄επίφαση αποφασίζουν οι πολίτες.Μόνο που απλά χρησιμοποιούν το χαρακτηρισμό του συστήματός τους "δημοκρατία" για να το εξαγνίζουν και να το νομιμοποιούν κοινωνικά ενώ είτε κραυγαλέα είτε συγκεκαλυμένα, αποτελούν ανελεύθερα,αυταρχικά καθεστώτα,που εν ονόματι του λαού,εκμεταλεύονται και εξαπατούν το λαό και τις πλατειές κοινωνικές μάζες.Κανείς δεν επιτρέπεται να αμφισβητήσει το πολίτευμα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας είτε αυτή επιτρέπει στους πολίτες της να εκφράζονται και να σκέπτονται είτε όχι. Απλά υπάρχουν για να διαιωνίζεται και να "νομιμοποιείται" ηθικο-ιδεολογικά το σύστημα της εκμετάλευσης των πολλών από τους λίγους, εν ονόματι δήθεν των πολλών και της διαβόητης "αλάθητης" λαικής βούλησης.Το δημοκρατικό πολίτευμα προπαγανδίζεται και προβάλλεται σαν δήθεν το τελειότερο για τους πολίτες πολίτευμα και σαν ο αναμφισβήτητα κορυφαίος τρόπος διακυβέρνησης των λαών και των κρατών,διακηρύσσοντας την δήθεν "ισότητα των ικανοτήτων" των πολιτών.Αυτό, όταν είναι τοις πάσι γνωστό,πως όλοι οι άνθρωποι είναι ανίσως προικισμένοι με διαφορετικές ικανότητες και προτερήματα. Επιβάλλει λοιπόν αυτή την αντιεπιστημονική άποψη ως ένα αναμφισβήτητο δόγμα όπως και την καθιέρωση της πολιτικής ισότητος,όχι όμως και της κοινωνικής, η οποία όμως είναι αδύνατον να υπάρξει από τη στιγμή που ανάμεσα στις λαικές μάζες υπάρχει βαθειά οικονομική ανισότητα.Η ιδέα πάλι της πολιτικής ισότητος διατυμπανίζεται ώστε να νοιώσουν οι πολίτες ότι μεταξύ τους είναι ίσοι κι όταν στις ζωές και τη καθημερινότητάς τους, βιώνουν πάντα την προκλητική ανισότητα και κοινωνική αδικία που εμμέσως επιβάλλουν οι δομές του κοινοβουλευτικού συστήματος,το πλουτοδημοκρατικό κεφάλαιο και η εκμετάλευση.Βέβαια, το κεφάλαιο υποδουλώνει τους πολίτες με την κατανάλωση πολύ συχνά άχρηστων προϊόντων και ψευδών αναγκών, που με τη διαφήμιση,με τη πλύση εγκεφάλου και την εκμετάλευση της μιμητικότητος του ατόμου,έμεσα φροντίζει να αδρανοποιεί τους ιδεολογικούς προβληματισμούς των ανθρώπων και οδηγεί εντέχνως τα ενδιαφέροντα και τις προτεραιότητές των πολιτών στον υλιστικό καταναλωτικό τομέα και στην αδρανοποίηση της όλης αγωνιστικής ιδεαλιστικής τους αναζήτησης.Ετσι λοιπόν,εξωθεί ναρκώνοντας τους λαούς και τις μάζες, στη χυδαιότητα και στον ξεπεσμό ενός υποταγμένου και εθνικιστικά λοβοτημένου λαού,βυθισμένου στην υλιστική αποχαύνωση.Η πολιτική δεισιδαιμονία όμως,δαιμονοποιεί όποιον διανοηθεί ακόμη και να αμφισβητήσει το εν λόγω πολιτικό σύστημα που έχουν καθιερώσει. Οσο κι αν αυτό είναι προδήλως σάπιο και κραυγαλέα άδικο.Αυτό συμβαίνει γιατί εμβαπτίζοντας παντού τις ζωές,τις ιδέες και τις αξίες των πολιτών σε έναν ιδεολογικό βούρκο,μπορούν ευκολότερα να κάμψουν τις αντιστάσεις των πολιτών,να ναρκώσουν τις συνειδήσεις τους,να υποβάλλουν τις σκέψεις τους,να λοβοτομήσουν τα θέλω τους, αδρανοποιώντας κάθε αντίσταση και αντίδραση.Το ζούμε το βιώνουμε,το υφιστάμεθα. Αργά,σταδιακά,ύπουλα, σιωπηλά,αλλά πάντα σταθερά και απρόσκοπτα αποδομούν το πολιτισμικό,αξιακό, οικονομικό και πνευματικό μας οικοδόμημα,αλώνοντας συνειδήσεις και εξουσία.Ο οικονομικός πλουτισμός αναγορεύεται ως ο κορυφαίος ανθρώπινος στόχος και μετατρέπει τον κάθε πολίτη σε μια μηχανή παραγωγής πλούτου που τον καρπούνται οι κρυμένοι πολιτικοοικονομικοί δυνάστες που με τη σειρά τους συντηρούν το σύστημα απομυζώντας κάθε του ικμάδα, η οποία θα ήταν ζωογόνος για τους υπόλοιπους πολίτες.Η διαφθορά είναι πλέον συνυφασμένη με τη καθημερινότητά μας, δεν προκαλεί αρνητικά ανακλαστικά,έχοντας πείσει τους κουρασμένους και παραιτημένους πολίτες,πως τίποτε δεν αλλάζει και πως όλα, όλο τα ίδια μένουν.Στις μέρες μας άνθρωποι και "ποντίκια" έγιναν ένα.Σε καθαρότητα και σε αξίες. Καλλιεργήθηκε εντέχνως η απόλυτη σύγχυση.Βήμα,βήμα και σιγά-σιγά,όλα ανακατεύθηκαν και όλα έχουν γίνει ένα. Καλλιεργήθηκε η σύγχυση για να μη μπορούν, ο μεμονωμένος πολίτης και οι μάζες, να διακρίνουν και να διαχωρίσουν το ηθικό από το ανήθικο,το ορθό από το εσφαλμένο,το κάλλος από την ασχήμια και μ΄αυτό τον τρόπο όλα να συγχρωτίζονται και να επικαλύπτονται δήθεν αθώα,απλά και αναιπαίσθητα.Αναδεύεται το άριστο με το κατάπτυστο,το κορυφαίο με το έσχατο.Τυφλωμένοι πολλοί πολίτες από τα σκοτάδια των κοινωνικοπολιτικών δεισιδαιμονιών, δέχονται τη διαρκή και έξαλλη προπαγάνδα του κεφαλαιοδημοκρατικού παραληρήματος που εκπέμπεται από παντού. Ανεξέλεγκτα τηλεοπτικά κανάλια διαπλοκής,αδελφοί και θυγατρικοί ραδιοφωνικοί-ραδιοφονικοί σταθμοί,δήθεν έγκριτοι συμπολίτες και "τηλεπερσόνες" μιάς χρήσης, μισθόδουλοι υπαλληλίσκοι και αιχμάλωτοι των αφεντικών δημοσιογράφοι, που λένε όσα,όπως και ότι επιβάλλουν οι ιδιοκτήτες αφεντικά που είναι βουτηγμένα ως το λαιμό στη διαπλοκή και στη λεηλασία του δημόσιου πλούτου με παράλληλες και άσχετες δραστηριότητες όπως επί παραδείγματι με τη κατασκευή δρόμων,με τη διύλιση πετρελαίων,τις τηλεπικοινωνίες και ανάλογα επιχειρηματικά "φιλέτα"... Με τον τρόπο αυτό αδρανοποιείται η κρίση και όλα δείχνουν φυσιολογικά,ορθά,αποδεκτά και παίρνει τον απρόσκοπτο δρόμο της η εκμετάλευση των απλών ανθρώπων.Των ανυποψίαστων και εύπιστων ανθρώπων.Η προπαγάνδα για την αποστέωση της Εθνικής ιδέας διαχέεται παντού και από τις μικρές ηλικίες των πολιτών,με παραληρηματικά προπαγανδιστικά σχολικά μαθήματα εξύμνησης του δημοκρατικού πολιτεύματος.Γίνεται ανάγνωση μονόπλευρων απόψεων που εξυμνούν τη πολυπολιτισμικότητα,προκηρύσσοντας διαγωνισμούς παιδικής ζωγραφικής και μαθήματα αντιρατσισμού,επιτελείται προπαγάνδιση της ανάμιξης των κοινωνιών και εμποτισμός των μαθητικών ψυχών με ενοχές για οποιαδήποτε πατριωτική ιδέα και άποψη.Μεθοδεύεται η αποκοπή από το ιστορικό μας χθες,υποβολή ομαδικής αμνησίας για ότι σχετίζεται με το χθες και την παράδοση.Αδιαφορώντας για την ιστορική και επιστημονική αλήθεια πως τις οικογένειες τις ένωνε πάντοτε η εστία των προγόνων,η λατρεία τους,ο σεβασμός τους και η διαρκής παρουσία των λόγων και των διδαχών τους,ενώνοντας την οικογένεια με το χθες και με το αύριο που έρχεται, φέρνοντας εγγύτερα την οικογένεια στην πρώτη της μορφή όπως κάποτε που ήταν ταυτόχρονα θρησκευτικά και φυσική ένωση των μελών της,με σεβασμό,μνήμη και οράματα.Ετσι,προβάλλονται ταινίες κινηματογραφικές που εμμέσως εκθειάζουν τον κοσμοπολιτισμό και την άρνηση της φιλοπατρίας ώστε ψυχοσυναισθηματικά να μπει ο σπόρος της αμφιβολίας για τη πατρίδα και την οικογένεια και να κλονιστούν οι κοινωνικές αξίες που κρατούν όρθιες και συνεκτικές τις κοινωνίες.Μια ταινία που πχ περιστρέφεται το σενάριό της πέριξ ενός ομοφυλοφιλικού έρωτα,χρησιμοποιεί συμπαθητικά πρόσωπα πρωταγωνιστών και τα εξιδανικεύει. Ετσι λοιπόν,έμμεσα και δήθεν ανώδυνα προβάλλει και αντιμετωπίζει και προβάλλει σαν φυσιολογική συμπεριφορά π.χ., να φιλιούνται ερωτικά δύο άντρες,σεξιστικά στο στόμα, ενώ οι πρωταγωνιστές δεν είναι χοντροί με ... μουστάκια, αλλά νέα παιδιά ώστε να είναι εύπεπτη η εκτροπή που προωθείται σαν στοιχείο της καθημερινότητάς μας.Επιχειρούν πχ να μας πείσουν πως τα ανθρώπινα γένη,τα φύλα, δεν είναι δύο και δεν υπάρχει (προσπαθούν να μας πείσουν) μόνο ο άντρας και η γυναίκα αλλά και ο ομοφυλόφυλος σαν μια άλλη, φυσιολογική εκδοχή της...φύσης. Ομοφυλόφιλος δεν παρουσιάζεται σαν εκτροπή,σαν λάθος και ανωμαλία της φύσης, αλλά σαν κάτι που βίσκεται μέσα στα πλαίσια του φυσιολογικού και που πρέπει να το αποδεχτούμε.Οποιος διαφωνεί είναι οπισθοδρομικός και ξεπερασμένος.Κάποιο αόρατο χέρι προωθεί και αναδεικνύει αυτού του είδους τις ψυχοπαθολογικές μειοψηφίες σαν πρωτοπορία της κοινωνικής, της επαγγελματικής και της καλλιτεχνικής ζωής. Βέβαια απορίας άξιο είναι για τους αδαείς πως και γιατί, με τα ίδια τρυφερά συναισθήματα δεν αντιμετωπίζουν αναλόγως και τους κτηνοβάτες,τους κοπρολάγνους,τους ουρολάγνους και κάθε άλλο ανώμαλο νου,ψυχή, σκέψη ή σώμα.Η απάντηση βρίσκεται στη τακτική του σαλαμιού.Αποδομούνται όλα,σιγά-σιγά για να μη προκαλούνται ισχυρές αντιδράσεις.Το σύμπτωμα του "Μιθριδατισμού".Εξοικείωση του πολίτη με το κοινωνικό δηλητήριο.Με την ίδια λογική αντιμετωπίζουν κάθε τι Εθνικό,αξιακό, πατριωτικό. Επιχειρούν πρόστυχα και ύπουλα να αποδομήσουν κάθε πατριωτική αξία και ιδανικό και να αποχυμώσουν τις ψυχές των Ελλήνων από οτιδήποτε παραμένει ακόμη όρθιο και ορθό.Βέβαια στόχος είναι πάντα όσα πρόσωπα και σύμβολα στηρίζουν τις εθνικοπατριωτικές αξίες.Η δήθεν θεατρική παράσταση κάποιας άγνωστης μέχρι χθες ονόματι... Κιτσοπούλου που πολλοί τη χαρακτήρισαν ψυχοπαθή,παρουσίαζε τον εθνομάρτυρα Αθανάσιο Διάκο σαν ομοφυλόφιλο και όσοι αντέδρασαν κατετάγησαν ακαριαία στη κατηγορία των οπισθοδρομικών πολιτών που δεν μπορούν να κατανοήσουν και να αντιληφθούν τα σημεία και τις αλλαγές των καιρών και κυρίως την ...πρόοδο! Την ίδια στιγμή δείχνουν κατανόηση και συμμετέχουν με μιζέρια ψυχής στις διαδηλώσεις κατά της απεικόνισης του...Μωάμεθ ως αλληλέγγυοι στις μουσουλμανικές ευαισθησίες και στις θρησκευτικές αξίες ! Ομως,όταν άλλη στιγμή διασύρεται,χλευάζεται και λοιδωρείται η θρησκευτική πίστη των Ορθοδόξων και όλων των Χριστιανών, τότε το γεγονός αυτό αντμετωπίζεται σαν μια φυσιολογική καλλιτεχνική αναζήτηση και η τυχόν αντίδραση,συνιστά τότε καταπάτηση της ελευθερίας της καλλιτεχνικής έκφρασης.Αν όμως με την ίδια "λογική" χρηματοδοτήσει κάποιος μια παράσταση ή ένα θεατρικό έργο που έχει μεταξύ άλλων (καλλιτεχνική αδεία συμβολισμών) να κάνει έρωτα (αλληγορικά πάντα) ως παθητικός ομοφυλόφιλος, ο Αρης Βελουχιώτης και με τον Ναπολέοντα Ζέρβα ως επιβήτορά του, ίσως οι κομμουνιστική δήθεν προοδευτική ανεκτική νομεκλατούρα της αριστερας δεν θα το αντιμετωπίσει με καλλιτεχνικές ευαισθησίες και φαντασία.'Η άλλως πχ., μια κινηματογραφική ταινία όπου ο Μπελογιάννης θα κάνει εντελώς συμβολικά "έρωτα" στο στρατηγό Γεώργιο Γρίβα, τότε η ταινία είναι δυνατόν να αντιμετωπισθεί σαν μια καλλιτεχνική ανησυχία ή σαν μια προσβολή ιστορικής μνήμης ? Νομίζω ότι θα συνιστά χυδαία προσβολή της νοημοσύνης,της αισθητικής,της αξιοπρέπειας, της Τέχνης. Πως λοιπόν η πολιτική και πνευματική ηγεσία παραμένουν άφωνες και άλαλες μπροστά στις βλακώδεις θεατρικές ανοησίες του κάθε Κίτσου και της κάθε Κιτσοπούλου που εμπνέονται από τις Ρεπούσιες λογικές όπου οι σφαγές και οι εθνοκαθάρσεις αποκαλούνται ...συνωστισμοί ? Προφανές πως όλα αυτά εντάσσονται σε έναν ανηλέητο ιδεολογικό πόλεμο και σε σταδιακή και σχεδιασμένη πλύση εγκεφάλου ώστε να μην αντιλαμβανόμαστε και να μη μπορούμε να διαχωρίσουμε το ηθικό από το ανήθικο,τη τέχνη από το αρρωστημένο λιβελογράφημα,το έντιμο από το ανέντιμο, το ηθικό από το χυδαίο ή το ανήθικο.



ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΙΔΑΝΙΚΟΥ

Με τη διατύπωση των ανωτέρω συλλογισμών νομίζω ότι είναι εμφανές πόσο υποκριτική είναι η ελευθερία και η δημοκρατία στην οποία ζούμε.Ζούμε σε ένα καθεστώς ανήθικης και υποκριτικής πλουραλιστικής δημοκρατίας όπου οι συμπεριφορές αυτές είναι φυσιολογικές και αναμενόμενες.Ομως γιατί? Ας επιχειρήσουμε να βρούμε το αίτιο και ας προσπαθήσουμε να βρούμε τη λύση με τρόπο Σωκράτειο,βήμα-βήμα, χωρίς σοφίσματα και λεκτικές απάτες.Ολα αυτά γίνονται εν ονόματι της...δημοκρατίας και της ελευθερίας.Μιάς ελευθερίας όμως, που ετοιμάζει το θάνατο της πανανθρώπινης ελευθερίας.Βήμα βήμα, υποσκάπτονται θεσμοί και αξίες και τραυματίζονται ιστορικοθρησκευτικές παραδόσεις.Χτυπιούνται ακόμη και... ποδοσφαιρικά σωματεία που έχουν έντονο συμβολικό χαρακτήρα (πχ,δικέφαλος αετός) ώστε να διαλύεται η όποια ιστορική μνήμη των μαζών και να αποσυμβολίζονται γύρω μας τα πάντα.Ολα εν ονόματι της..."δημοκρατίας" και μιάς ακατανόητης και ασαφούς ελευθερίας που σταδιακά κατεδαφίζει ιδέες και σύμβολα. Ολα απαιτούν να επιτρέπονται σε θρησκευτικό επίπεδο, σε ιδεολογικό,σε ιστορικό,όλα εκτός από την αμφισβήτηση της αξίας του κοινοβουλευτικού καθεστώτος, όσο άδικο ή παρανοικό κι αν είναι.Και σε επίπεδο θρησκευτικό της κριτικής στον καλλιεργούμενο σωβινισμό του Ταλμούδ και της Εβραικής θρησκείας η αμφισβήτηση των οποίων έχει αναγορευθεί σαν έγκλημα καθοσιώσεως. Αυτό, επειδή είναι γνωστό αλλά ελάχιστοι ομολογούν,αλλά και ακόμη λιγότεροι έχουν τη ψυχική δύναμη και τη γενναιότητα να πουν δημόσια το αυτονόητο,δηλαδή πως ο κοινοβουλευτισμός είναι πολίτευμα άδικο, αντιλαϊκό,που εξαπατά τους πολίτες εν ονόματι μιάς ψευδεπίγραφης ισότητος και πως επίσης αρκετοί λαοί ναι μεν, ταλαιπωρήθηκαν έχοντας σαν κυρίαρχο πολίτευμα ένα τύπο κυβερνητικού συγκεντρωτισμού αλλά είναι πασίδηλο και σε όλους γνωστό, πως οι λαοί που είχαν και έχουν κοινοβουλευτισμό (που για πολλούς αποκαλείται "κυνοβουλευτισμός"), ταλαιπωρήθηκαν και έλοιωσαν ανάμεσα στις μυλόπετρες ενός επονείδιστου συστήματος που το σύστημα αποκαλεί δημοκρατία και που έχει σαν στήριγμα την πάντα αντεθνική και αντιλαική πλουτοκρατία.Μιά πλουτοκρατία που υπηρετεί τα συμφέροντα Ελλήνων και κυρίως αλλοδαπών κεφαλαιοκρατών που ενέσκηψαν ως βδέλλες στη χώρα μας, ταυτόχρονα με την ανακήρυξη του Ελληνικού κράτους,που το υπερχρέωσαν και το κατέστησαν προτεκτοράτο των δανειστών μας.Δανειστών μας, οι οποίοι τότε, ήσαν οι Αγγλοι τραπεζίτες και τοκογλύφοι. Μάλιστα γνωστή είναι η υπόθεση και τα γεγονότα με τον Αγγλικής υπηκοότητος σχετικά νεόφερτο στην Ελλάδα πρόξενο της Πορτογαλίας Ισπανοεβραίο τοκογλύφο Δον Πατσίφικο,γεγονότα που έμειναν στη νεότερη ιστορία της Ελλάδος ως "Πατσιφικά" ή σαν "Παρκερικά" ή όπως η Γαλλική διπλωματία χαρακτήρισε σαν "Υπόθεση David Pacifico" (Δαυίδ Πατσίφικο) το 1849. Tότε λοιπόν, με αφορμή τη πυρπόληση του σπιτιού του από αγανακτισμένους και χρεωμένους πολίτες, κατέπλευσε και απέκλεισε τον Πειραιά ο Αγγλικός στόλος (!...) απειλώντας με κατάσχεση των εμπορευμάτων που μετέφεραν τα πλοία αν δεν κατέβαλλε η χώρα μας την εξαιρετικά υπέρογκη και πρωτοφανούς ύψους αποζημείωση στον Ισπανοεβραίο πρόξενο.Μάλιστα ο ναύαρχος William Parker σε επικοινωνία με τον τότε υπουργό εξωτερικών της Αγγλίας Palmerston κανονιοβόλισε τον Πειραιά προκειμένου να κάμψει τις όποιες αντιρρήσεις της Ελληνικής κυβέρνησης και του Βασιλέως, ο δε αποκλεισμός ήρθη την 15η Απριλίου 1850 όταν η Ελλάδα εξηναγκάσθη να προσφύγη σε διαιτησία όπου και πάλι αναγκάστηκε να χρεωθεί με υπέρογκα ποσά αποζημειώσεων και τόκους καθυστερήσεων... Από τότε καθιερώθηκε η έκφραση "διπλωματία των κανονιοφόρων" με θύμα τον Ελληνικό λαό... Ο ταλαιπωρημένος Ελληνικός λαός όπως όλοι του κόσμου οι λαοί υφίστανται μια σταθερή και συνεχή πλύση εγκεφάλου για τα αγαθά του κοινοβουλευτισμού που αποκαλείται δημοκρατία ώστε να επέρχεται σύγχυση με την Αθηναική Δημοκρατία και οι απληροφόρητοι ή οι ημιμαθείς να θεωρούν και να πιστεύουν πως ζουν στο ΑΝΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΑ ΙΔΑΝΙΚΟ αυτό πολίτευμα.Αποκρύπτουν όμως τα ΜΜΕ οι προπαγανδιστές και οι αγκιτάτορες των καναλιών, πως η Αθηναική Δημοκρατία ήταν ΑΜΕΣΗ Δημοκρατία, με συμμετοχή όλων των πολιτών εκτός των δούλων και των μετοίκων και πως η αρχαία Αθήνα εκπαίδευε τους πολίτες με συνεχή συμμετοχή και προσωπική παρέμβαση των πολιτών με το μνημειώδες ερώτημα στην εκκλησία του Δήμου : "Τις αγορεύειν βούλεται" δίνοντας σε όλους τους πολίτες τη δυνατότητα να διατυπωσουν την άποψή τους και μετά ναψηφίσουν.Μόνο που στις μέρες μας λόγω της προφανούς αλλαγής των συνθηκών είναι αδύνατον να εφαρμοσθεί αυτή η διαδικασία και εφαρμόζοντας την αντιπροσωπευτική κοινοβουλευτική έμμεση "δημοκρατία" έχουμε εντελώς άλλο πολίτευμα.Εχει καθιερωθεί όπως και στον περισσότερο κόσμο η κεφαλαιοδημοκρατία που η εφαρμογή της είναι κατ' εμέ η αιτία όλων των συμφορών που κατατρέχουν τον Ελληνα πολίτη.Αλλωστε και οι υπερασπιστές των δημοκρατικών διαδικασιών συχνά καταφεύγουν σε δημοκρατικά (...) πραξικοπήματα εμφανώς ή εμμέσως όπως τα αντιδημοκρατικά πραξικοπήματα όπως εκείνο που εξεδίωξε τον πλέον αγνό και φιλέλληνα βασιλέα, τον Οθωνα ο οποίος σαν τελευταία του επιθυμίας εζήτησε και ετάφη φορώντας την Ελληνική φουστανέλλα.Με κορυφαίο όλων, το πραξικόπημα της 17ης Αυγούστου του 1916 στη Θεσσαλονίκη από τον όχι και τόσο ..."δημοκράτη' και συχνά υπηρετούντα πιστά τα Αγγλικά συμφέροντα Ελευθέριο Βενιζέλο,προκειμένου να γίνει Πρωθυπουργός.Με αυτά προσπαθώ να καταδείξω την υποκρισία των στυλοβατών ενός υποκριτικού συστήματος που δήθεν σέβεται τις αρχές της δημοκρατίας και πως είναι φιλολαικό ενώ κατ' ουσίαν η άρχουσα οικονμομική τάξη αυξάνει μέσω αυτού τα ειοσοδήματά της και πολλαπλασιάζει τη περιουσία της. Εξαιρέσεις έντιμων και πατριωτών πλουσίων στο παρελθόν είχαμε βέβαια (όπως ο "πατριάρχης" της Ελληνικής βιομηχανίας Μουζάκης-κλωστές Πεταλούδα που μοίραζε μεγάλο μέρος των κερδών της εταιρείας του στους εργαζομένους υπαλλήλους του.Μονάχα που αυτά είναι λαμπρές εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα επειδή ο κεφαλαιοκράτης (όχι ο απλός και απλώς ευκατάστατος πολίτης) το μόνο που σκέφτεται είναι ο πολλαλασιασμός πάση θυσία των τραπεζικών του λογαριασμών.Οι κεφαλαιοκράτες λοιπόν το μόνο που σκέφτονται και τους απασχολεί είναι στεγνά και στυγνά η περιουσία τους και το..."αυγάτισμά" της χωρίς τον όποιο ηθικό φραγμό ή - ακόμη περισσότερο - ανθρωπιστική ευαισθησία και ζώντας ζωή τρυφηλή αφαιμάσουν τις λαϊκές μάζες μέσω νομιμοποιημένης ληστείας ενός συστήματος όπου οι νόμοι είναι διαμορφωμένοι από τους ίδιους τους κεφαλαιοκράτες που ελέγχουν ή συμπίπτουν και ταυτίζονται με την εκτελεστική εξουσία.Με τέτοιο μάλιστα τρόπο, ώστε να καλύπτουν τη κοινωνική τους αναλγησία,τη ληστεία των εθνικών πλουτοπαραγωγικών πηγών,τη φοροδιαφυγή και για να ισορροπήσουν τη δική τους απουσία από τις όποιες ποικονομικές κοινωνικές υποχρεώσεις,επιβαρύνουν τους πολίτες με υπέρογκη και πάντα άδικη και σκληρή φορολογία εξαθλιώνοντάς τους.Τυπικό και απλό παράδειγμα άδικης,ανάλγητης και προκλητικής ληστείας των πολιτών μέσω άδικης φορολογίας είναι το διαβόητο ΦΠΑ ,η έμμεση δηλαδή φορολογία των πολιτών όπου φορολογούνται βασικά αγαθά και υπηρεσίες και όχι τα κέρδη και οι περιουσίες.Ετσι πχ.,το μέγα ποσοστό των κρατικών εσόδων προέρχεται από την έμεση και όχι άμεση φορολογία. Δηλαδή για παράδειγμα, ένα πακέτο τσιγάρα που αγοράζει ο κεφαλαιοκράτης πληρώνει προφανώς τον ίδιο φόρο με τον πενόμενο εργαζόμενο υπάλληλο ή εργάτη.Η πχ., για ένα κιλό ψωμί,ένα φάρμακο,ένα αυτοκίνητο,ένα βιβλίο,κλπ και φορολογούνται οι δύο πολίτες, ο πλούσιος και ο πένης, με το ίδιο ποσοστό και όχι κυρίως βάσει των εισοδημάτων και των κερδών τους όπως είναι προφανώς και δικαιότερο . Μόνο που τους νόμους ανεξέλεγκτα και αδιαφορώντας για το λαικό συμφέρον, τους ψηφίζουν άνθρωποι χωρίς επαφή με τα λαικά κοινωνικά στρώματα,ζώντας μακρυά από τη παλλόμενη κοινωνία και από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στη καθημερινότητά της ο Ελληνας πολίτης. Η εκμετάλευση των πολιτών γίνεται νομιμοφανώς με νόμους που τους επινοούν και τους ψηφίζουν οι κυρίαρχοι, οι κυριαρχούντες και κυβερνώντες, αδαφορώντας για τα προβλήματα και τα όποια οικονομικά αδιέξοδα των ιθαγενών υπηκόων που έχουν μονάχα υποχρεώσεις και ποτέ δικαιώματα,εκτός από τη δυνατότητα να επιλέγουν οι ίδιοι (κι αυτό όχι πάντα) τους δυνάστες τους που θα λεηλατήσουν τις περιουσίες τους,τους κόπους τους,τα όνειρά τους.Οι οικονομικά ασθενέστεροι αναλαμβάνουν πάντοτε το οικονομικό βάρος που τους επιβάλλουν οι δυνάστες τους σε ένα άδικο χρηματοκρατικό και πλουτοδημοκτρατικό καθεστώς εκμετάλευσης με όχημα ληστείας το κοινοβουλευτισμό και τις νοθευμένες του διαδικασίες ενώ συχνά και προκάλυπτα παραδίδουν τις αποφάσεις μεθόδευσης της λαικής αφαίμαξης σε ξένους όπως με τη παράδοση της χώρας στο ΔΝΤ και στους δανειστές της τρόικας που κυβερνά επί τω παρόντι την Ελλάδα.Βέβαια,η άτυπη σταδιακή οικονομική και πολιτική κατάκτηση και έλεγχος της χώρας μας σαν προτεκτοράτο έχει τις ρίζες της από τα πρώτα μετεπαναστατικά βήματα της Ελλάδος από το 1822 όταν σχηματίσθηκε η πρώτη Ελληνική κυβέρνηση (υπό τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο στις 13/1/1822 έως 10/5/1823 με το όνομα "Εκτελεστικό") και τα κόμματα που άρχισαν να συγκροτούντο είχαν ευθέως εξάρτηση από ξένες χώρες,σε τέτοιο μάλιστα προκλητικό βαθμό και έκταση που τα συμφέροντα που εξυπηρετούσαν φαίνεται από το ότι οι ονομασίες τους ήταν... "Αγγλικό" κόμμα με ηγέτη τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο,"Γαλλικό" κόμμα με τον Ιωάννη Κωλέττη και το "Ρωσικό" κόμμα με αρχηγό τον Κεφαλονίτη Ανδρέα Μεταξά στηρίζοντας τον δολοφονηθέντα κυβερνήτη πρώτο μας κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια και των οποίων οι ονομασίες σηματοδοτούσαν σημειολογικά ποίου κράτους εξυπηρετούσαν και εκπροσωπούσαν τα συμφέροντα...Τώρα βέβαια θα απορήσει ο φίλος αναγνώστης πως δεν υπήρχε ... "Ελληνικό" κόμμα,αλλά αυτό ίσως είναι και η απάντηση για την πορεία της χώρας μας και της εθελοδουλείας του μεγαλύτερου μέρους του πολιτικού μας κόσμου!...

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ...ΠΡΟΘΥΜΩΝ

Ετσι λοιπόν αναζητώντας απαντήσεις στα αδιέξοδα ερωτήματά μας και ψάχνοντας πειστικές απαντήσεις για τη ζωή μας και την αέναη εκμετάλευση ανθρώπων από γενιά σε γενιά, ας δούμε ..."σεμνά και ταπεινά" κάποιες ασήμαντες λεπτομέρειες. Ποιοί άραγε μας κυβερνούν κι αποφασίζουν για τις τύχες των παιδιών μας και των παιδιών τους? Μα φυσικά και προφανώς κάποιοι που λόγω παράδοσης (κληρονομική) εύκολα αναγορεύονται σε ηγετικές προσωπικότητες, από γενιά σε γενιά.Είναι πάντα ικανοί και άξιοι ?Οχι,αλλά είναι παιδιά ή εγγόνια ή τέλος πάντων συγγενείς αυτών που συνθέτουν και συναποτελούν την άρχουσα εξουσιαστική τάξη.Είναι πάντα ικανοί και άξιοι? Αυτό δεν έχει αυτό ιδιαίτερη σημασία.Σημασία έχει πως είναι μυημένοι στη "μπλόφα" της κυρίαρχης εξουσίας και του κυβερνώντος κατεστημένου.Απ΄το παππού στο εγγονό μεταβιβάζεται η εξουσία στην ελληνική Βουλή.Δημοκρατία και εκπροσώπηση του λαού κληρονομικώ δικαίω.Βέβαια τις οικογένειες που μας κυβερνούν,τις ενώνουν τα ίδια άνομα, ανήθικα και ανευλαβή δόλια συμφέροντα, που σχετίζονται με την αποστολή υπηρέτησης και εξυπηρέτησης της πλουτοκρατικής Ελληνικής τάξης.Πόσες είναι αυτές οι μυημένες οικογένειες που τροφοδοτούν με υπηρέτες γι' αυτούς τα δικά μας αφεντικά ? Στην Ελλάδα (γιατί οπωσδήποτε σε όλες τις χώρες υπάρχουν οι "πρόθυμοι") υπάρχουν περίπου διακόσιες οικογένειες που νέμονται και διαχειρίζονται τις ζωές,το μέλλον των παιδιών μας,τις τύχες όλων μας... Οι οικογένειες αυτές μπορεί να τις χωρίζουν φιλοδοξίες αλλά βρίσκουν πάντα τρόπους ενδοσυνενόησης ώστε τελικά να μοιράζονται τμήματα της "πίττας" του πλούτου "αναίμακτα" ώστε όλοι να είναι ευχαριστημένοι μα κυρίως ... χορτάτοι. Επί πλέον ως επί το πλείστον φροντίζουν και μεθοδεύουν να παντρεύονται οι γόνοι τους και να..."συμπεθεριάζουν" μεταξύ τους ώστε να προστατεύεται το κεφάλαιό τους και να ισχυροποιείται πολλαπλασιαζόμενο μέσω αυτών των γάμων σκοπιμότητος. Επειδή η εύνοια και η συνεργασία μεταξύ της πλουτοκρατικής τάξης και του πολιτικού κατεστημένου είναι αναγκαία και κορυφαία προτεραιότητα, πολλά από τα τέκνα τους,άρρενα ή θήλυ,ικανά ή ανίκανα, προωθούνται στο χώρο της πολιτικής σε διακομματικό και διαπαραταξιακό επίπεδο ώστε να ελέγχετα και να προαστατεύεται ασφαλέστερα το κοινό τους συμφέρον αλλά και αν μεθοδεύεται από κοινού η λεηλασία της χώρας και των πλουτοπαραγωγικών της πηγών.Ρίχνοντας μια φευγαλέα έστω ματιά στο κοινοβούλιο της μεταπολίτευσης παρατηρούμε ανατριχιαστικά κραυγαλέο το νεποτισμό και την οικογενειοκρατία που κυριαρχεί.